skip to Main Content

Zmiany w zakresie kosztów finansowania dłużnego [Polski Ład]

W ramach zmian przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadzanych przez Polski Ład znalazły się też zmiany dotyczące ograniczenia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego (art. 15c ustawy).

Najważniejszą zmianą jest ta, która - jak wskazano w uzasadnieniu do projektu - ma zakończyć powstały na tle obowiązujących przepisów spór między podatnikami i organami skarbowymi, dotyczący tego, czy limit finansowania dłużnego jakie zaliczyć można do kosztów uzyskania przychodów obejmuje tylko albo tzw. bezpieczną przystań w kwocie 3 mln zł albo kwotę odpowiadającą 30% EBITDA (jak uważają organy skarbowe), czy też obejmuje kwotę bezpiecznej przystani powiększoną dodatkowo o wskaźnik 30% EBITDA (jak uważają podatnicy i sądy administracyjne).

Dotychczasowe stanowisko podatników oraz sądów administracyjnych

Zdaniem podatników i zasadniczo podzielających ich pogląd sądów administracyjnych za przyjęciem wyższego limitu przemawia literalna wykładnia obecnych przepisów wskazująca, iż ograniczeń nie stosuje się do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w części nieprzekraczającej 3 mln zł. Tym samym a contrario ograniczenie to powinno się stosować jedynie do nadwyżki ponad tą kwotę. Mimo korzystnych rozstrzygnięć sądów stanowisko organów podatkowych w tym zakresie do dziś nie uległo zmianie – nieustannie powołują się one na odmienne w tym zakresie postanowienia dyrektywy ATAD.

Propozycja zmian w ramach Polskiego Ładu

Celem uniknięcia dalszych sporów w ramach zmian wynikających z Polskiego Ładu  proponuje się dokonanie zmiany wskazującej wprost, że podatnik może zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego w limicie wyznaczonym przez wartość 30% uzyskanego w roku podatkowym EBITDA albo skorzystać może z „bezpiecznej przystani”. Nie może jednak „łączyć” obu tych limitów i stosować ich jednocześnie. Zatem ustawodawca za słuszne uznał wyżej wspomniane stanowisko organów podatkowych w ramach tofczącego się dotychczas sporu.

Dodatkowo zaproponowano zmianę o charakterze bardziej technicznym. Ma ona na celu zwiększenie przejrzystości i łatwości określenia wysokości wskaźnika EBITDA. Postuluje się wprowadzenie do ustawy algorytmu służącego jego obliczeniu.

Proponowany algorytm:

Kwotę nadwyżki będzie się zatem obliczać za pomocą wskaźnika wynikającego z wzoru:
[(P – Po) – (K – Am – Kfd)] x 30%, gdzie:

P – oznacza zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po – oznacza przychody o charakterze odsetkowym,

K – oznacza sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z ograniczenia zaliczenia do tych kosztów finansowania dłużnego (art. 15c ustawy),

Am – oznacza odpisy amortyzacyjne zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd – oznacza zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z ograniczenia zaliczenia do tych kosztów kosztów finansowania dłużnego (art. 15c ustawy).

Zauważyć w tym miejscu należy, że powyższe nie zawiera wyłączenia w ramach wzoru ograniczeń w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów niektórych usług niematerialnych nabywanych od podmiotów powiązanych, określonego w obecnie obowiązującym przepisie art. 15e ustawy o CIT. Dzieje się tak dlatego, że wobec wprowadzenia do Polskiego Ładu najnowszego pomysłu związanego z podatkiem minimalnym od wielkich korporacji, art. 15e zostanie wykreślony z ustawy, bowiem kwota kosztów jaka na jego podstawie była wyłączana z kosztów, zgodnie z nową regulacją art. 24ca stanie się podstawą opodatkowania alternatywnym podatkiem minimalnym.

Dalsze zmiany - poszerzenie katalogu wyłączeń

W nawiązaniu do powyższych zmian należy również wspomnieć o jeszcze jednej, jaką Polski Ład wprowadzi w nawiązaniu do ograniczenia dotyczącego kosztów finansowania dłużnego. Jest to zmiana poszerzająca katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy, o regulację wskazującą (nowy pkt 13f), że w ogóle nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego  uzyskane od podmiotu powiązanego, w części w jakiej zostaną przeznaczone bezpośrednio lub pośrednio na transakcje kapitałowe, w szczególności: nabycie lub objęcie udziałów (akcji), nabycie ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną, wniesienie dopłat, podwyższenie kapitału zakładowego lub wykup udziałów własnych w celu ich umorzenia.

Zdaniem autorów tej zmiany ma ona na celu przeciwdziałanie sytuacjom obniżenia dochodu podatkowego w ramach grupy podmiotów powiązanych na skutek przekształcenia finansowania dłużnego (np. w formie pożyczki) na finansowanie własne. Następuje w ten sposób erozja podstawy opodatkowania, bowiem odsetki od finansowania dłużnego pomniejszają dochód podatnika je uzyskującego, ale jednocześnie podatnik ten nie wykazuje z tego tytułu przychodu na skutek przekwalifikowania na finansowanie kapitałem.

Przepisy nie weszły jeszcze w życie, obecnie trwają prace parlamentarne nad projektem, zatem nie sposób stwierdzić jaki ostatecznie będzie kształt proponowanych zmian w tym zakresie. W przypadku gdy będą pojawiały się stanowiska i kolejne propozycje będziemy śledzić sytuację i informować Państwa o zmianach.

Rafał Zuchowicz
Senior Tax Specialist

Back To Top