skip to Main Content

Powstanie zakładu w Polsce – polskie orzecznictwo a BEPS 7

Biorąc pod uwagę fakt, że przepisy podatkowe często nie nadążają za zmieniającą się gospodarką, OECD wyszło z inicjatywą, której celem jest wyeliminowanie praktyk zaniżania podstawy opodatkowania i transferu zysków. Jej efektem jest spisanie 15 działań, tzw. BEPS (ang. Base Erosion and Profit Shifting).

Działanie 7 (BEPS 7) doprecyzowuje przesłanki powstania zagranicznego zakładu w następujących formach przewidzianych w art. 5 Modelowej Konwencji OECD, tj. zależnego przedstawiciela, stałej placówki oraz prac budowlano-montażowych. W wyniku tych rekomendacji zwiększy się prawdopodobieństwo powstania zakładu (Permanent Establishment – PE) dla podmiotów wchodzących w skład jednej grupy kapitałowej. Ryzyko posiadania PE wzrośnie między innymi w następujących obszarach, poprzez dookreślenie dodatkowych czynników (definicji):

  1. Zależny przedstawiciel:
    1. uczestnictwo w procesie negocjacyjnym i podejmowanie wszelkich działań zmierzających do sfinalizowania danej transakcji;
    2. przynależność do grupy kapitałowej (co najmniej 50% udziału w prawach głosu lub kapitale);
    3. realizacja zleceń wyłącznie lub niemal wyłącznie dla jednego przedsiębiorstwa, mimo formalnej niezależności organizacyjnej i prawnej.
  2. Stała placówka:
    1. czynności przygotowawcze i pomocnicze – wyłączenia z art. 5 ust. 4 będą uzależnione od ogólnego testu dotyczącego działalności przygotowawczej lub pomocniczej;
    2. przeciwdziałanie sztucznej fragmentacji aktywności przedsiębiorstwa oraz podziałowi kontraktów między różne podmioty zależne dla uniknięcia limitu czasowego do powstania PE.

Warto w tym miejscu podkreślić, że rekomendacje OECD nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, jednakże stanowią ważną wskazówkę interpretacyjną zarówno dla praktyki przedsiębiorców międzynarodowych jak i organów podatkowych. Mimo, że powyższa definicja PE nie została jeszcze przyjęta przez poszczególne kraje, wydaje się, że jest ona już brana pod uwagę przy wydawaniu interpretacji indywidualnych, na co wskazuje interpretacja wydana 22 stycznia 2018 r. (114-KDIP2-1.4010.351.2017.1.JC).

Wnioskodawca (spółka niemiecka) był producentem oraz dystrybutorem wyrobów armatury łazienkowej. W związku ze zmianą modelu biznesowego, w celu prowadzenia działalności dystrybucyjnej w Polsce, Wnioskodawca zamierzał nabywać od Spółki (podmiot brytyjski z grupy), na podstawie umowy ramowej zawartej na czas nieokreślony, usługi bieżącego wsparcia sprzedaży, obejmujące m.in.: magazynowanie towarów, ich pakowanie oraz wysyłkę, kontrolę jakości, obsługę klienta (np. reklamacje, zwroty), utrzymywanie relacji z klientem, doradztwo dotyczące prowadzenia działalności oraz zarządzanie, w tym planowania łańcucha dostaw oraz prowadzenie sprawozdawczości VAT w Polsce. Na podstawie opisu zdarzenia przyszłego, Dyrektor KIS stwierdził, że Wnioskodawca będzie miał w Polsce zakład, gdyż Spółka w zakresie usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy posiada status zależnego przedstawiciela, co określiły następujące czynniki:

  • Spółka (brytyjski podmiot z grupy) okazuje zamiar działania nie we własnym, lecz w interesie Wnioskodawcy,
  • przedmiot działalności Spółki pokrywa się z przedmiotem działalności Wnioskodawcy w Polsce,
  • Spółka jest zależna w sensie gospodarczym od Wnioskodawcy.

Biorąc pod uwagę powyższe, firmy powinny na nowo przeanalizować swoje modele biznesowe pod kątem BEPS 7 i to nie tylko w przypadku współpracy z podmiotami z tej samej grupy kapitałowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na działalność sprzedażową w formie komisu oraz magazynową. Warto również przyjrzeć się, czy działania do tej pory rozproszone nie stanowią jednak spójnej działalności biznesowej.

Monika Smaga
Senior tax specialist

Back To Top