skip to Main Content

Newsletter KR Group 09/2017

W numerze:

Pobierz

 

PROJEKT ZMIAN DO USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH
13 lipca 2017 r. na stronach Rządowego Centrum Legislacji opublikowany został projekt zmian do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Projekt zakłada wprowadzenie wielu rewolucyjnych i kontrowersyjnych zmian.

Obecnie projekt jest w fazie konsultacji resortowych. Po ich zakończeniu Rada Ministrów zdecyduje o przekazaniu projektu pod obrady Sejmu. Do momentu uchwalenia ustawy, jej ostateczna treść może się znacznie różnić od opublikowanej propozycji. Niemniej, z uwagi na wagę proponowanych zmian legislacyjnych, warto zapoznać się z ich kierunkiem. Zakłada się, że nowe regulacje wejdą w życie 1 stycznia 2018 r. Poniżej najistotniejsze z propozycji:

  1. Zmiany w zakresie Podatkowych Grup Kapitałowych:
    1. obniżenie przeciętnego kapitału zakładowego do 500.000 zł,
    2. obniżenie progu zaangażowania kapitałowego spółki dominującej do 75%,
    3. utrata statusu Podatkowej Grupy Kapitałowej oznaczać będzie konieczność opodatkowania dochodów spółek wchodzących w jej skład od dnia powstania Grupy, a nie jak do tej pory – zakończenia roku podatkowego spółek,
    4. darowizny pomiędzy członkami Grupy nie będą mogły stanowić kosztu podatkowego dla darczyńcy.
  2. Wzorem ustawy o PIT, zakłada się wprowadzenie rozróżnienia źródeł przychodów, a mianowicie: (i) zyski kapitałowe i (ii) inne źródła. W konsekwencji, w przypadku uzyskiwania przychodów z tych dwóch źródeł jednocześnie, podatnik będzie zobligowany do przypisywania kosztów odpowiednio do każdego ze źródeł. Dodatkowo, dochód z jednego ze źródeł nie będzie mógł być skompensowany stratą z drugiego źródła. Co istotne, ze względu na planowane uchylenie art. 10 ustawy, źródło zysków kapitałowych będzie równoważne pojęciu „Dywidendy”, używanemu w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania. Do źródła zysków kapitałowych zaliczać się będzie m.in.:
    1. dywidendy, dochody z funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego finansowania, przychody z umorzenia udziałów lub zmniejszenia ich wartości,
    2. wartość otrzymanego majątku w związku z likwidacją osoby prawnej,
    3. wartość niepodzielonych zysków oraz zysku przekazanego na inne kapitały niż zakładowy – w przypadku przekształcenia w spółkę osobową,
    4. odsetki od udzielonych pożyczek partycypacyjnych,
    5. przychody ze zbycia wierzytelności.
  3. Autorzy projektu zdecydowali się zaproponować regulację, która zakończy spór toczący się w doktrynie na temat tego, kiedy koszt pośredni może zostać rozpoznany dla celów podatkowych. W myśl projektowanych rozwiązań, podatnik będzie zobligowany kierować się zasadami polityki rachunkowości.
  4. Wyłącznie z kosztów podatkowych kosztów finansowania dłużnego netto (m.in. odsetek), w tej części, w której koszt ten przekracza 30% EBIDTA. Ograniczenie nie będzie dotyczyć podatników, u których koszty te nie przekraczają 120.000 zł rocznie oraz przedsiębiorstw finansowych.
  5. Wyłączenie z kosztów podatkowych kosztów usług doradczych, księgowych, badania rynku, prawnych, reklamowych, zarządzania, kontroli, przetwarzania danych, rekrutacji, ubezpieczeń, gwarancji, opłat licencyjnych, w wysokości przekraczającej 5% EBIDTA. Ograniczenie nie będzie dotyczyć kosztów nieprzekraczających 1.200.000 zł rocznie.
  6. Podatnicy będący właścicielami budynków handlowo-usługowych (centra handlowe, domy towarowe, samodzielne sklepy i butiki, pozostałych budynków handlowo-usługowych oraz budynków biurowych), których wartość początkowa przekracza 10.000.000 zł, zapłacą podatek w wysokości 0,042% wartości początkowej budynku, za każdy miesiąc. Obecnie propozycja dodatkowego opodatkowania nie dotyczy właścicieli budynków przemysłowych i magazynowych. Podatek będzie płatny miesięcznie, w terminie do 20 dnia następnego miesiąca. Projekt zakłada, iż o kwotę zapłaconego podatku będzie można obniżyć kwotę zaliczki na podatek dochodowy.

 

KORZYSTNE ZMIANY W ZAKRESIE AMORTYZACJI

Prowadzone są obecnie prace legislacyjne nad projektami zamian ustaw o podatku dochodowym od osób prawnych i o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zmiany te będą miały poważny wpływ na rozliczenia amortyzacji dla celów podatkowych.

30 maja 2017 r. Rada Ministrów przyjęła projekt zmian przygotowany przez Ministra Rozwoju i Finansów (określony jako ustawa o robotyzacji), nad którym prace trwały od stycznia 2016 r. Projekt realizuje założenia przyjęte w „Strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju”. Równolegle prowadzone są prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z dnia 6 lipca 2017 r. Drugi projekt jest w fazie uzgodnień międzyresortowych.

Zgodnie z pierwszym projektem, podatnik będzie miał prawo do jednorazowego odliczenia nakładów na zakup środków trwałych do wysokości 100.000 zł. Ustalono także minimalną wartość nakładów, które mogą zostać objęte jednorazowym odpisem w wysokości 10.000 zł. Ponadto, projekt uwzględnia możliwość zaliczenia do poniesionych wydatków dokonanej wpłaty zaliczki na poczet ceny dostawy środka trwałego. Rozwiązanie to ma objąć wydatki ponoszone od 1 stycznia 2017 r.

W limicie 10.000 zł. podatnik będzie miał prawo uwzględnić wartość kilku środków trwałych, niemniej wartość każdego z nich osobno musi przekraczać kwotę 3.500 zł. W sytuacjach gdy, wydatek na nabycie środka trwałego nie przekroczy kwoty 10.000 zł., a podatnik rozpocznie jego amortyzację na zasadach ogólnych i w toku działalności dokona kolejnych wydatków, które łącznie przekroczą limit 10.000 zł uprawniający do jednorazowego odpisu, niezamortyzowana wartość środka trwałego będzie podlegać zaliczeniu bezpośrednio do kosztów podatkowych.

Projekt obejmuje wydatki na zakup maszyn i urządzeń zaliczanych do grupy 3 i 6 do 8 i nie dotyczy wydatków poniesionych na zakup nieruchomości oraz środków transportu w tym samochodów. Nabyte środki trwałe muszą spełniać dodatkowe kryteria tzn. być nowe fabrycznie, nigdy wcześniej nie używane, ani przez nabywcę, ani innego podatnika i mogą być przedmiotem współwłasności. Odliczenie nie będzie kwalifikowane jako pomoc de minimis a co za tym idzie nie będzie wymogu spełnienia dodatkowych formalności.

W projekcie zmian z 26 lipca 2017 r. wprowadzono zmianę polegającą na podwyższeniu z 3.500 zł. do 5.000 zł. wartości początkowej środka trwałego decydującą o możliwości jednorazowego ujęcia wydatku w kosztach uzyskania przychodu. Co ciekawe, projekt zmian z lipca 2017 r. nie odnosi się do wcześniejszego projektu zmian z 30 maja 2017 r. dotyczącego limitu 100.000. Jeśli kwestia ta pozo-stanie niezauważona przez ustawodawcę, nowy limit 5.000 zł. będzie funkcjonował równolegle z limitem 3.500 zł. przyjętym w ustawie o robotyzacji.

 

PODATEK OD SPRZEDAŻY DETALICZNEJ NIEZGODNY Z PRAWEM UE

30 czerwca 2017 r. Komisja Europejska, uznała iż polski podatek w sektorze detalicznym narusza zasady unijne dotyczące pomocy państwa (sprawa nr SA.44351).

Proponowane rozwiązania od samego początku znajdowały się pod szczególną uwagą Komisji, jako potencjalne niezgodne z regulacjami wewnątrz-wspólnotowymi. Przedstawiciele doktryny podatkowej wskazywali na możliwe ryzyka uznania proponowanych regulacji za wprowadzanie równoległego podatku obrotowego, co przypomnijmy, co do zasady podlegać powinno na terenie UE harmonizacji. Proponowane rozwiązania nie zostały, przed ich wprowadzeniem, skonsultowane z instytucjami unijnymi. Ustawa wprowadzająca nową daninę publiczną została uchwalona 6 lipca 2016 r. i weszła w życie 1 września 2016 r. Komisja, na podstawie złożonej w sierpniu skargi, wszczęła 19 września szczegółowe postępowanie, jednocześnie zwracając się do Polski z wnioskiem o zawieszenie poboru podatku do czasu jej zakończenia. W uzasadnieniu wniosku o wszczęciu procedury Komisja wskazała, iż nowo wprowadzony podatek może, ze względów na  nierówne traktowane podmiotów, dyskryminować większe podmioty działające na rynku.

Zgodnie z założeniami, podatek miał być naliczany miesięcznie na podstawie obrotów ze sprzedaży detalicznej netto. Ustawa wskazywała trzy progi i odpowiadające im trzy stawki podatkowe:

  • zwolnienie dla podmiotów osiągających obroty nie większe niż 17 mln zł.;
  • stawka podatkowa 0,8% stosowana do obrotów od 17 mln do 170 mln zł.;
  • stawka podatkowa 1,4% do obrotów powyżej 170 mln zł.

Ministerstwo Finansów w drodze rozporządzenia  zawiesiło pobór podatku. Zgodnie z odpowiedziami na interpelacje poselskie, zawieszenie poboru podatku nie zwalniało z obowiązku terminowego, comiesięcznego składania deklaracji dotyczącej tego podatku. Dopiero stosowna ustawa z 15 listopada 2016 r., która weszła w życie 22 grudnia, odroczyła wprowadzenie całości regulacji do 1 stycznia 2018 r., zwalniając podatników również z obowiązku składania comiesięcznych deklaracji.

Komisja, w decyzji stwierdzającej niezgodność nowych regulacji z prawem wspólnotowym, wskazała na nierówne traktowanie podmiotów, a w zarzutach wobec strony polskiej znalazł się brak uzasadnienia progresywnego charakteru tej daniny, podyktowanego zamiarem zwiększenia dochodów budżetowych, ani też ekonomicznego uzasadnienia większej stawki dla większych podmiotów. W rezultacie, Komisja nałożyła na Polskę obowiązek zlikwidowania nieuczciwej dyskryminacji przedsiębiorstw oraz przywrócenia równego traktowania na rynku.

W obecnej sytuacji nadal czekamy na opublikowanie uzasadnienia decyzji przez Komisję UE. Z doniesień medialnych wynika, iż strona rządowa nie zamierza odstąpić od wprowadzenia nowej daniny. Ministerstwo Finansów podjęcie dalszych kroków wstrzymuje jednak do czasu otrzymania pisemnego uzasadnienia decyzji. Od decyzji Komisji UE zainteresowanej stronie przysługuje jeszcze skarga do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

 

INTERPRETACJA OGÓLNA MINISTRA FINANSÓW W ZAKRESIE USŁUG POMOCNICZYCH DO USŁUG FINANSOWYCH

30 czerwca 2017 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną, której celem było wyjaśnienie kwestii związanych z opodatkowaniem VAT usług pomocniczych do usług finansowych.

Interpretacja ta ma związek z uchyleniem 1 lipca 2017 r. art. 43 ust. 13 i 14 ustawy o VAT, który stanowił, że zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usług stanowiących element usługi pomocniczej do usługi finansowej. Zmiana dotyczy m.in. takich usług jak: usługi administracyjne, call center, techniczne, likwidacja szkód, ustalanie przyczyn i okoliczności ich powstania, zorganizowanie pomocy w miejscu zdarzenia, świadczone przez podmiot trzeci na rzecz ubezpieczyciela czy banku, które same stanowią odrębną całość i są właściwe oraz niezbędne do świadczenia usługi zwolnionej.

Wykreślenie wskazanego powyżej przepisu może, ale nie musi, oznaczać, że usługi pomocnicze do usług finansowych będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Od dnia 1 lipca 2017 r. możliwość stosowania zwolnienia w odniesieniu do niektórych usług finansowych, poprzednio objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, pozostanie – jednakże zmieni się jego podstawa prawna. Prawo do zastosowania zwolnienia będzie wynikało z art. 43 ust. 1 pkt 40 tej ustawy, który stanowi, że usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług. Dodatkowo, przepisy te należy interpretować z uwzględnieniem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) dotyczącego usług finansowych (w tym usług stanowiących element usług finansowych).

Wprowadzona zmiana oznacza, że wszystkie czynności, które łącznie składają się na usługę złożoną i będą zgodne z orzecznictwem TSUE, objęte będą zwolnieniem od podatku. Będzie to dotyczyć kompleksowych czynności, za które pobierane są różne opłaty na poszczególnych etapach realizacji transakcji płatniczej wykonywanych przez organizacje płatnicze na rzecz agentów rozliczeniowych i wydawców kart płatniczych, w zakresie niezbędnym do realizacji transakcji płatniczych dokonywanych przy pomocy kart płatniczych.

Wśród katalogu czynności niezbędnych do realizacji transakcji płatniczych są m.in.:

  • autoryzacja transakcji polegająca na weryfikacji transakcji i karty płatniczej, jej aktualności oraz zgodności danych użytkownika karty, dostępności środków pieniężnych na koncie użytkownika rachunku, które to czynności skutkują zablokowaniem określonej ilości tych środków pieniężnych na rachunku bankowym,
  • przekazywanie środków pieniężnych od użytkownika karty płatniczej, którymi dysponuje u wydawcy karty płatniczej do akceptanta, za pośrednictwem organizacji płatniczej i/lub agenta rozliczeniowego,
  • rozliczenie transakcji obejmujące przetwarzanie i przesyłanie oraz udostępnianie danych niezbędnych do ustalenia właściwych kwot wynagrodzenia poszczególnych uczestników transakcji płatniczych, na danych etapach realizacji transakcji płatniczej, adekwatnie do udziału w procesie rozliczenia transakcji płatniczej i zgodnie z zawartymi umowami.

Czynności te będą składać się na realizację transakcji płatniczej w zakresie wypłaty i transferu pieniężnego. Zgodnie z wydaną interpretacją, czynności o charakterze administracyjnym i technicznym nie będą wchodziły do katalogu usług zwolnionych, jako usługi pomocnicze. Przykładowo są to:

  • usługi sporządzania wszelkiego rodzaju raportów niezwiązanych ściśle z transferem środków pieniężnych i niewarunkujących jego realizacji (np. przygotowanie informacji w celach marketingowych bądź na potrzeby analizy i opracowania nowych strategii biznesowych);
  • usługi szkoleniowe udostępniane przez organizacje płatnicze, niezwiązane ściśle z realizowanymi transferami środków pieniężnych (np. w zakresie promowania marki, oferowania i sprzedaży produktów bankowych w zakresie kart płatniczych itp.).

Wprowadzona zmiana nie likwiduje zwolnienia dla usług finansowych oraz usług pomocniczych jednakże zawęża katalog jego stosowania.

Back To Top