skip to Main Content

Newsletter KR Group 08/2017

W numerze:

Pobierz

 

ZMIANY OD 1 CZERWCA 2017 R. W USTAWIE „PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI”

1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: PPSA). Nowelizacja objęła swoim zakresem 3 obszary.

Trzy obszary objęte zmianami to:

  1. brak konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa,
  2. rozszerzenie zakresu zastosowania trybu uproszczonego przed sądem administracyjnym,
  3. postępowanie mediacyjne w toku postępowania przed sądami administracyjnymi.

Najistotniejszą częścią nowelizacji PPSA jest zniesienie wymogu wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa. Nowelizacja ta ma na celu usprawnienie procedury odwołania się do sądu administracyjnego.

Modyfikacja prawa w powyższym zakresie skutkuje tym, że w przypadku skarg na interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, strona jest zwolniona z obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Zmianę tę należy traktować pozytywnie z kilku względów. Podstawową jej zaletą jest uproszczenie procedury składania skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym i skrócenie czasu jej trwania. Dodatkowo należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych występowały rozbieżności, co do charakteru samej instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Kwestię tę, rozstrzygnęła uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27.06.2016 r. sygn. Akt I FPS 1/16, w której wskazano, że strona, po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie musiała czekać na odpowiedź organu, a więc od razu mogła złożyć skargę do sądu administracyjnego. W związku z czym instytucja wezwania straciła na znaczeniu, mając  charakter jedynie formalny.

Kolejną zmianą w postępowaniu administracyjnym jest rozszerzenie możliwości prowadzenia postępowania uproszczonego. Na gruncie znowelizowanego prawa istnieje możność prowadzenia postępowania uproszczonego w sprawach, które były rozpoznawane w trybie uproszczonym na podstawie regulacji z Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Podstawową różnicą pomiędzy trybem zwykłym a uproszczonym jest to, że w trybie uproszczonym sprawę rozpatruje się na posiedzeniu niejawnym, a w trybie zwykłym na rozprawie. W zmianie tej należy upatrywać możliwości przyśpieszenia rozstrzygania spraw przez sądy administracyjne.

Nowelizacja PPSA zmieniła również zasady, na jakich ma się odbywać mediacja w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla przypomnienia, przed zmianą mediatorem był sędzia lub referendarz sądowy. Po zmianach mediacja będzie prowadzona przez mediatora, jako oddzielną od sądu osobę, która nie uczestniczy w rozstrzygnięciu sprawy (choćby pośrednio) w momencie gdy mediacja kończy się niepowodzeniem.

GRA NA ZWŁOKĘ? ROZLICZENIE STRAT Z LAT UBIEGŁYCH

Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Ograniczenia wynikające z art.7 ust.4, wykluczające możliwość odliczenia strat dla podmiotów przekształcających formę prawną, przedsiębiorców łączonych lub dzielonych z wyjątkiem spółek przekształcanych w inne spółki nie zmieniają faktu, że w realiach prowadzonej działalności gospodarczej możliwość rozliczenia strat spółek przekształcanych jest często wpisana w strategię gospodarczą podatników.

Wydaje się, że lata praktyki i orzecznictwo wypracowały sposób funkcjonowania tego przepisu na gruncie polskiego prawa podatkowego. Niemniej w ostatnim czasie możemy zaobserwować, że w niektórych sytuacjach urzędy skarbowe nieco baczniej przyglądają się składanym deklaracjom CIT8/O szczególnie w sytuacjach, gdy rozliczenie strat wiąże się ze zwrotem nadpłaty w podatku dochodowym. Nie kwestionując wysokości strat i prawidłowości ich odliczenia, urzędy żądają korekty roku podatkowego, za który rozliczana jest strata.

Przepisy dotyczące ustalenia roku podatkowego zezwalają na przyjęcie kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych nie pokrywających się z rokiem kalendarzowym. Wskazują także szereg innych sytuacji, takich jak podjęcie działalności po raz pierwszy, czy zmianę roku podatkowego, pozwalających wydłużyć rok podatkowy (w pewnych okolicznościach) do 23 kolejnych miesięcy kalendarzowych. W sytuacji gdy rok podatkowy, w którym ponieśliśmy stratę nie pokrywał się z rokiem kalendarzowym, bądź przekraczał 12 miesięcy kalendarzowych stajemy przed dylematem: który rok wpisać jako rok poniesienia straty? Przepisy nie regulują tej kwestii, a ich literalna interpretacja nie pomaga w wypracowaniu jednolitego i spójnego stanowiska.

Wydaje się logicznym, że składając deklarację CIT 8 za rok, który rozpoczęliśmy, np. w 2011 r. i zamknęliśmy w 2012 r., wykazujemy stratę za rok 2012. Tej logice zdają się przeczyć wezwania ze strony urzędników do korekty deklaracji CIT–8/O, polegającej na wskazaniu roku, za który poniesiona została strata jako strata roku 2011, a nie 2012. Kwestia wydaje się banalna, niemniej w sytuacji, gdy rozliczenie straty skutkuje zwrotem poważnych kwot mogących mieć wpływ na sytuację ekonomiczną przedsiębiorcy, zwrot nadpłaty zostaje przesunięty o czas potrzebny do złożenia korekty.

Nie wdając się w szczegółową analizę przyczyn, dla których urzędy domagają się korekt, w sytuacji gdy podatnik rozlicza straty z ubiegłych lat podatkowych, które nie pokrywały się z kalendarzowymi, rekomendujemy kontakt z właściwym urzędem skarbowym w celu ustalenia, jaka metoda wskazania roku podatkowego jest w tym urzędzie preferowana.

POLSKA PODPISAŁA WIELOSTRONNĄ KONWENCJĘ (TZW. MULTILATERAL INSTRUMENT – MLI)

7 czerwca 2017 r. w Paryżu przedstawicie 68 krajów, w tym Polski, podpisali Wielostronną Konwencję wypracowaną w ramach projektu OECD dotyczącego BEPS (Base Erosion and Profit Shifting). Kolejne 8 krajów wyraziło zamiar podpisania Konwencji w najbliższym czasie.

Podpisanie MLI jest krokiem milowym w realizacji ponadnarodowego projektu OECD, dotyczącego BEPS. Ma on przeciwdziałać agresywnemu planowaniu podatkowemu, skutkującemu sztucznym zmniejszaniem podstawy opodatkowania oraz przesuwaniem dochodów do krajów, gdzie podlegają one niższemu opodatkowaniu lub nie są opodatkowane. W podsumowaniu konferencji z lutego 2015 r. kraje członkowskie wyraźnie podkreśliły potrzebę wypracowania mechanizmów, które doprowadziłyby do uszczelnienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Rezultatem jest Wielostronna Konwencja powstała w drodze wieloletnich negocjacji na szczeblu międzynarodowym, w których zaangażowane było ponad 100 państw. Zaproponowane rozwiązanie ma, w zamierzeniu, pozwolić ma na modyfikację setek umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, bez konieczności przeprowadzania porozumień pomiędzy poszczególnymi stronami.

Zgodnie z oceną Angela Gurria, Sekretarza Generalnego OECD, zmianie ulegnie ponad 1.100 umów bilateralnych zgłoszonych w dniu podpisania przez sygnatariuszy (tzw. Umowy Kwalifikowane). Polska zgłosiła do objęcia Konwencją 78 traktatów, z czego 47 będzie wymagało modyfikacji. Konwencja nie zastępuje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, a jedynie modyfikuje ich stosowanie.

Kraje przystępujące do Konwencji zobowiązały się do wprowadzenia zakreślonego minimum zmian, obejmujących, m.in. klauzulę antyabuzywną – tzw. Principal Purpose Test (PPT). PPT pozwolić ma na odmowę podatnikowi prawa do zastosowania korzyści wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w przypadkach, gdy uzyskanie takiej korzyści było jednym z głównych celów transakcji.

Polska zdecydowała się, m.in. na wprowadzenie zmian dotyczących: struktur hybrydowych, transferu dywidend oraz zysków kapitałowych ze zbycia spółek nieruchomościowych.

Wielostronna Konwencja musi jeszcze zostać ratyfikowana przez poszczególne kraje. Ocenia się, że pierwsze zmiany wejdą w życie na początku 2018 r. Podatnicy dokonujący transakcji o charakterze transgranicznym powinni dokonać oceny zastosowanych rozwiązań pod kątem ryzyka powstałego na skutek nowych regulacji międzynarodowych.

NOWE FORMULARZE DLA POTRZEB TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI POWIĄZANYMI

Na stronach Rządowego Centrum Legislacji 9 czerwca 2017 r. opublikowano projekt rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie określenia wzoru uproszczonego sprawozdania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Przypomnijmy, iż zgodnie z brzemieniem przepisu art. 27 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy obowiązani do sporządzania dokumentacji podatkowej, których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości przekroczyły w roku podatkowym równowartość 10 000 000 EUR, dołączają do zeznania podatkowego za rok podatkowy uproszczone sprawozdanie w sprawie transakcji z podmiotami powiązanymi lub innych zdarzeń zachodzących pomiędzy podmiotami powiązanymi, lub w związku z którymi zapłata należności dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

Zgodnie z projektem rozporządzenia, sprawozdanie składać się będzie z następujących części:

  1. przedstawienie danych identyfikacyjnych podatnika,
  2. identyfikacja powiązań podatnika,
  3. informacja o podmiotach powiązanych (ich liczbie),
  4. przedstawienie głównego przedmiotu działalności podatnika oraz jego profilu funkcjonalnego (produkcja, dystrybucja, R&D, finanse, usługi),
  5. informacja o przeprowadzonych działaniach restrukturyzacyjnych (zmiana struktury, formy prawnej, połączenia, podziały, zmiana alokacji funkcji, ryzyka i zaangażowanych aktywów),
  6. informacja o typach, wolumenie i udziale procentowym w przychodach podatnika transakcji z podmiotami powiązanymi.

Projektowane rozporządzenie wejdzie w życie prawdopodobnie jeszcze w 3 kwartale 2017 r.

W rezultacie podatnicy, zobowiązani na podstawie art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przygotowania dokumentacji podatkowej cen transakcyjnych (TP), których przychody lub koszty (w rozumieniu przepisów o rachunkowości) przekroczą w 2017 r. kwotę 10 000 000 EUR, wraz z deklaracją CIT-8 za 2017 rok, będą zobligowani do dołączenia przedstawionego powyżej sprawozdania w postaci formularza CIT/TP.

W przypadku, gdybyście Państwo byli zainteresowani usługami w zakresie przygotowania dokumentacji TP, zarówno na poziomie lokalnym, jak i master-file, zapraszamy do kontaktu z nami.

NOWE PRZEPISY NA WĘGRZECH DOTYCZĄCE DOSTAWCÓW USŁUG MIESZKANIOWYCH

Węgierskie Ministerstwo Sprawiedliwości opublikowało rozporządzenie 7/2017 (VI 1), które określa nowe wymagania dla podmiotów świadczących usługi mieszkaniowe w tym kraju. Obowiązuje ono od 1 lipca 2017 (od 1 września dla obowiązujących umów).

Usługa mieszkaniowa może być świadczona tylko dla nieruchomości, która

  • jest wyłączną własnością usługodawcy,
  • lub prawo do korzystania z niej jest zawarte w akcie własności nieruchomości.

Umowa o świadczenie usług kwalifikuje się jako umowa o świadczenie usług mieszkaniowych jeśli:

  • nieruchomość stanowi dla usługobiorcy jego faktyczną siedzibę,
  • ale nie korzysta on faktycznie z nieruchomości,
  • wymogi prawne dotyczące zarejestrowanej siedziby nie są spełniane przez przedstawiciela lub pracownika podmiotu świadczącego usługi.

Ponieważ większość dostawców usług mieszkaniowych wynajmuje nieruchomości będące elementem ich działalności, nowe przepisy mogą spowodować znaczne zmiany w tym sektorze na Węgrzech.

Nie zostało opublikowane żadne oficjalne uzasadnienie zmian, tym niemniej ustawodawstwo to stanowi integralną część kroków legislacyjnych podjętych w ostatnich latach przez rząd węgierski, których celem jest utrudnienie świadczenia usług mieszkaniowych w tym kraju.

Back To Top