skip to Main Content

Newsletter KR Group 02/2016

W numerze:

Pobierz

 

AGD Z MIESZKANIEM POD KLUCZ BEZ PREFERENCJI

Zgodnie z wyrokiem WSA w Gdańsku z 9 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 45/16, dostawa sprzętu AGD, nawet przeznaczonego do zabudowy, nie korzysta z prawa do obniżonej stawki VAT 8%, gdyż sprzęt AGD po zamontowaniu nie jest trwałym elementem konstrukcyjnym budynku.

Sprawa dotyczyła podatnika, który zadał pytanie o możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT, do usługi wykończenia mieszkania „pod klucz” (między innymi malowanie ścian, położenie glazury, zaprojektowanie i wykonania zabudowy wnękowej wraz z dostawą i montażem sprzętu AGD do zabudowy) w związku z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: Ustawa VAT), zgodnie z którym 8-procentową stawkę podatku stosuje się m.in. do budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Według organu wydającego interpretację, zasadne jest zakwalifikowanie, jako modernizacji i w efekcie opodatkowanie stawką VAT 8%, następujących czynności: położenie glazury i terakoty podłogowej, malowanie ścian, montaż drzwi wewnętrznych i oświetlenia oraz armatury łazienkowej. W uzasadnieniu organ interpretacyjny podał, że powyżej wymienione elementy wyposażenia spełniają definicję części składowych lokalu mieszkalnego, a ich odłączenie spowoduje uszkodzenie lub istotną zmianę całości (mieszkania), bądź też uszkodzenie lub zmianę elementu odłączonego (jego bezużyteczność).

Sąd w Gdańsku poszedł o krok dalej niż Dyrektor Izby Skarbowej wydającej interpretację i orzekł, że przedstawione czynności wykonania zabudowy meblowej wnękowej, kuchennej lub łazienkowej także mieszczą się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części i w stosunku do tych czynności podatnik ma możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT 8%, pod warunkiem, że montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego.

Z drugiej strony, WSA w tym samym wyroku potwierdził, że dostawa i montaż sprzętu AGD (lodówka, pralka, zmywarka lub piekarnik), nie może być uznana za modernizację, gdyż wymiana uszkodzonego lub przestarzałego sprzętu AGD nawet zabudowanego, jest możliwa bez zmian konstrukcyjnych w budynku.

Argumentacja zastosowana w powyżej opisanym wyroku wpisuje się w dotychczasową linię orzeczniczą, która miała swój początek w uchwale NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. (I FPS 2/13). W związku z tym rozstrzygnięciem NSA, Minister Finansów wydał 31 marca 2014 r. interpretację ogólną dotyczącą trwałej zabudowy meblowej (PT10/033/5/133/WLI/14/RD30577).

Podsumowując, podatnik ma możliwość kwalifikować jako modernizację, co równocześnie przekłada się na prawo do zastosowania 8-procentowej stawki VAT, wszelkie prace w obiektach budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, wówczas gdy, montaż poszczególnych elementów, między innymi zabudowy meblowej, drzwi, czy paneli podłogowych, z elementami konstrukcyjnymi budynku (lokalu), jest czynnością ingerującą w substancję budynku w stopniu uniemożliwiającym demontaż tych elementów bez uszkodzenia czy to komponentów, czy też substancji budynku.

W rezultacie, montaż elementów, do których nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu), nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w art. 43 ust. 12 Ustawy VAT. W związku z powyższym, dostawa i montaż sprzętu AGD, pomimo trwałego połączenia z pozostałą częścią zabudowy meblowej, nie spełnia powyższego warunku, co w konsekwencji nie daje podatnikowi możliwości zastosowania stawki VAT 8%.

PRZEDTERMINOWE ROZWIĄZANIE UMOWY NA WNIOSEK KLIENTA JEST USŁUGĄ W ROZUMIENIU PODATKU VAT

Rozwiązanie umowy, za obopólną zgodą stron, stanowi usługę a w konsekwencji jest opodatkowana podatkiem VAT. W przypadku sytuacji jednostronnego wypowiedzenia umowy mamy do czynienia z odszkodowaniem nie opodatkowanym podatkiem VAT. Stwierdził tak Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej w dniu 10 marca 2016 r. interpretacji indywidualnej nr IPPP1/4512-1283/15-2/BS.

Podatnik we wniosku o wydanie interpretacji wyjaśnił, że prowadzi działalność w zakresie wynajmu długo i krótkoterminowego samochodów, szeroko rozumianej opieki nad samochodami. Niejednokrotnie w ramach prowadzonej działalności nabywa samochody, a następnie je odprzedaje lub oddaje w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej pobierane są od klientów różne opłaty, w tym za przedterminowe rozwiązanie umów.

W związku z wątpliwościami, co do charakteru pobieranych opłat Podatnik zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej z dwoma pytaniami.

Pierwsze dotyczyło kwestii, czy opłata za przedterminowe rozwiązanie umowy na wniosek klienta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i powinna być udokumentowana fakturą VAT. Drugie poruszało temat przedterminowego rozwiązania umowy z winy klienta.

Odnosząc się do pytania pierwszego, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że dojdzie do świadczenia usługi w rozumieniu ustawy o VAT i tym samym, pobierana opłata powinna zostać udokumentowaną fakturą VAT.

W interpretacji wskazano, że tego rodzaju wynagrodzenie nie ma charakteru odszkodowania, a stanowi wynagrodzenie za świadczenie usługi polegającej na wyrażenie zgody na wcześniejsze rozwiązanie umowy. W tego typu przypadku, przy otrzymaniu wynagrodzenia od klienta, można wskazać bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy otrzymaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem.

W odpowiedzi na drugie pytanie stwierdzono, że przedterminowe rozwiązanie umowy przez Wnioskodawcę z winy klienta nie będzie stanowić świadczenia usług i nie podlega pod opodatkowanie podatkiem VAT. Stwierdzono, że w tym przypadku nie dochodzi do świadczenia usługi, a wypłacana jest jedynie rekompensata za straty z tytułu nienależytego wykonania umowy.

Reasumując, należy wskazać że w tego rodzaju przypadkach należy za każdym razem indywidualnie przeanalizować przyczyny dla których wystąpiło rozwiązanie umowy. W wyniku takiej analizy można ocenić czy wcześniejsze rozwiązanie umowy podlega podatkowi VAT czy też nie.

INTERPRETACJA OGÓLNA MINISTRA FINANSÓW W ZAKRESIE USŁUG BUDOWLANYCH I BUDOWLANO-MONTAŻOWYCH

Moment powstania obowiązku podatkowego w zakresie usług budowlanych oraz budowlano-montażowych został przez Ustawodawcę uregulowany w sposób szczególny, tzn. został powiązany z datą wystawienia faktury. Niemniej jednak, aby przedsiębiorca mógł rozpoznać obowiązek podatkowy w dacie wystawienia faktury jest zobowiązany do jej wystawienia w określonym przedziale czasu tj. w ciągu 30 dni od daty wykonania usługi. Wystawienie faktury w terminie późniejszym lub zaniechanie jej wystawienia nakłada na podatnika konieczność rozpoznania obowiązku w 30. dniu licząc od daty wykonania usługi.

Oznacza to, że punktem wyjścia w celu właściwego określenia momentu, w którym należy rozpoznać obowiązek podatkowy u sprzedawcy z tytułu świadczenia przez niego usług budowalnych, jest określenie daty faktycznego wykonania usługi. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „wykonania usługi”. Przyjmuje się, że usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na określony rodzaj usługi. W zakresie usług budowlanych zasadniczo przedmiotem umów jest wykonanie usługi zgodnie ze sztuką budowlaną oraz sporządzenie wymaganej dokumentacji technicznej. Jednym z elementów dokumentacji technicznej jest protokół odbiorów częściowych i końcowych uregulowany w przepisach prawa budowlanego. Protokół zdawczo-odbiorczy lub inny dokument stwierdzający przyjęcie wykonanej usługi dokumentuje odbiór techniczny robót. W związku z powyższym, dla celów podatku od towarów i usług, dotychczas powszechnie stosowaną praktyką było przyjęcie, że datą wykonania usługi jest dzień podpisania stosownego protokołu. Takie podejście było zasadniczo akceptowane przez organy podatkowe.

W dniu 1 kwietnia 2016 r., w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług budowlanych została wydana interpretacja ogólna [nr PT3.8101.41.2015.AEW.2016.AMT.141], w której Minister Finansów wskazał, że dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług budowlanych – protokół odbioru nie ma znaczenia. Za datę wykonania usługi należy przyjąć datę faktycznego wykonania usługi, tj. dzień, w którym w związku z wykonaniem określonej umową usługi lub jej części doszło do faktycznego zakończenia prac lub ich części i wykonawca zgłasza je do odbioru [w opinii wykonawcy, usługi lub ich część są gotowe do ich przyjęcia przez nabywcę usługi].

Podejście prezentowane przez Ministra Finansów w wydanej interpretacji po raz kolejny skomplikuje rozliczenia podatku VAT. Biorąc, bowiem pod uwagę powszechnie stosowaną praktykę polegającą, na co najmniej miesięcznych, a nawet dłuższych terminach weryfikacji, kontroli i dopiero w ich efekcie przyjęcia fizycznie ukończonych robót budowlanych, może to prowadzić do opóźnienia w fakturowaniu, notorycznych korekt deklaracji oraz zapłaty odsetek za zwłokę.

OSTATNIE ORZECZENIA PODATKOWE

Paliwo do auta dla pracownika jest kosztem firmy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, że pracodawca nie musi dodatkowo potrącać PIT od służbowego paliwa zużytego przez pracowników, gdy firmowym autem jeżdżą oni w prywatnych celach. Paliwo mieści się bowiem w zryczałtowanym przychodzie. Wiąże się z tym jednak drugi problem. Powstaje pytanie, czy w takiej sytuacji pracodawca może zaliczyć poniesiony wydatek na paliwo do kosztów uzyskania przychodów? To samo dotyczy innych wydatków związanych z użytkowaniem samochodu do celów prywatnych, a finansowanych przez zakład pracy. Zagadnienie to może być przyczyną sporów z urzędem skarbowym.

Społeczne projekty pozytywnie wpływają na wizerunek firmy

Spółka, która angażuje się w programy wspierające ochronę zdrowia, może zaliczyć określone wydatki, np. na wynajem obiektów sportowych i trenerów, do kosztów podatkowych – wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach (IBPB-1-3/4510-259/16/TS). O interpretację wystąpiła spółka, która angażuje się w programy CSR, czyli społecznej odpowiedzialności biznesu. W ocenie IS projekty mające na celu zbudowanie dobrych relacji z mieszkańcami regionu mogą się przyczynić do zwiększenia firmowych przychodów.

Magazyn konsygnacyjny może prowadzić wyłącznie nabywca towarów

Pomieszczenia wynajmowane przez dostawcę od specjalistycznej firmy logistycznej nie spełniają definicji magazynu konsygnacyjnego w rozumieniu przepisów polskiej ustawy o VAT – uznała Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 17 marca 2016. (IBPP4/4512-18/16/EK). Izba wyjaśniła, że polska definicja magazynu konsygnacyjnego zawarta w ustawie o VAT odpowiada magazynowi typu call-off stock, który może prowadzić wyłącznie nabywca towarów przechowywanych w magazynie, nie zaś sprzedawca lub podmiot trzeci.

Media przy najmie rozliczamy odrębnie

Sytuacja podatników, którzy refakturują media na najemców lokali użytkowych, jest coraz bardziej klarowna. Część z nich może być opodatkowana niższym VAT. Po wyroku Trybunału Sprawiedliwości i orzeczeniach polskich sądów skarbówka zmieniła swoje stanowisko i zgadza się na ich osobne rozliczenie. Prawo do odrębnego rozliczenia mediów potwierdza ostatnio wydana interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi nr IPTPP1/4512-625/15-4/ŻR.

Back To Top