skip to Main Content

Newsletter KR Group 04/2017

W numerze:

Pobierz

 

KOSZTY PONIESIONE W ZWIĄZKU Z WYTWORZENIEM ŚRODKA TRWAŁEGO SĄ ŚCIŚLE ZWIĄZANE Z INWESTYCJĄ

Wartość nabytego budynku do rozbiórki, na którego miejscu wybudowana zostanie inna budowla, zwiększy wartość początkową nowego środka trwałego, od którego będą naliczane odpisy amortyzacyjne – wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 24.02.2017 (sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.47.2017.AL).

Podatnik nabył nieruchomość gruntową wraz z budynkiem magazynowym trwale związanym z gruntem. Celem nabycia nieruchomości było wyburzenie istniejącego i wzniesienie nowego budynku biurowego, mającego służyć jako siedziba działalności gospodarczej podatnika lub jako jego przedmiot najmu.

Powstała jednak wątpliwość co do możliwości oraz momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie budynku do rozbiórki. Podatnik wskazał, iż wydatki przeznaczone na nabycie budynku magazynowego nie wpływają na wartość wytworzenia nowego środka trwałego.

Organ podatkowy uznał twierdzenie podatnika o możliwości jednorazowego zaliczenia do kosztów podatkowych nabycia budynku do rozbiórki za nieprawidłowe. Z interpretacji wynika, iż koszt zakupu budynku do rozbiórki, na miejscu którego powstaje inny budynek lub budowla, zwiększa wartość początkową nowego środka trwałego, w związku z tym będzie podlegał zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane od wartości początkowej.

W celu możliwości zaliczenia konkretnego wydatku do kosztu wytworzenia środka trwałego zasadniczym jest jego powiazanie z konkretnym środkiem trwałym. Nie ulega wątpliwości, iż koszty poniesione w związku z wytworzeniem środka trwałego są ściśle związane z inwestycją. Podatnik nabył budynek do rozbiórki w ściśle określonym celu inwestycyjnym.

KIEDY OSOBA NA KONTRAKCIE MENADŻERSKIM JEST PODATNIKIEM VAT

Kontrakt menadżerski to umowa cywilnoprawna o świadczeniu usług, uregulowana w art. 750, kodeksu cywilnego. Na jej mocy przyjmujący zlecenie (menadżer) zobowiązuje się za wynagrodzeniem, do stałego świadczenia usług zarządczych przedsiębiorstwem zleceniodawcy (przedsiębiorcy).

Kwestia opodatkowania podatkiem VAT czynności menadżera, wykonywanych w ramach zawartego kontraktu menadżerskiego, rodzi wątpliwości wśród podatników. Przyczyną licznych wątpliwości jest kwestia określenia samodzielności oraz zasad ponoszenia odpowiedzialności przez członka/ prezesa zarządu spółki.

Przy określeniu opodatkowania podatkiem VAT kluczowa jest weryfikacja, czy usługi wykonywane przez menadżera są realizowane w ramach samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej. W przypadku, gdy usługi menadżera są realizowane przy użyciu infrastruktury oraz organizacji firmy, a wykonywane zadania nie są związane z jego osobistym ryzykiem ekonomicznym, wówczas nie można mówić o samodzielnym wykonywaniu usług. Wyłączona odpowiedzialność oznacza brak samodzielności.

Potwierdził to wyrok NSA z 22.02.2017 (sygn. akt I FSK 1014/15). Sąd stwierdził, iż menedżer, który nie ponosi ekonomicznego ryzyka działalności, ani odpowiedzialności wobec osób trzecich, otrzymuje wynagrodzenie bez względu na to, czy działa na rzecz spółki. Dodatkowo, w kontrakcie menadżerskim nie ma zapisanej odpowiedzialności za swoje działania – nie świadczy dla spółki usług zarządczych jako podatnik VAT. Natomiast w wyroku z 12.01.2009 (sygn. akt I FPS 3/08) NSA wskazał, iż nie można mówić o działalności gospodarczej, gdy osoba, której zlecono wykonywanie zadań, spełnia łącznie trzy warunki. Mowa tu o korzystaniu wyłącznie z infrastruktury zlecającego, nieponoszenie ekonomicznego ryzyka działalności ani odpowiedzialności wobec osób trzecich.

Kluczowe wydaje się więc dokładne określenie zakresu obowiązków, w odniesieniu do których menadżer występuje jako członek/prezes zarządu, jak również w odniesieniu do zadań wykraczających poza zakres tej funkcji. W tym celu rekomendowana jest dokładna analiza treści postanowień kontraktu menadżerskiego, w celu wyeliminowania ryzyka nadpłaty podatku VAT.

PUSTE FAKTURY

„Pustymi Fakturami” nazywamy faktury, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Mogą one powstać przez pomyłkę, nieuwagę przedsiębiorcy lub wystąpienie błędu w systemie fakturowym.

Faktury, które nie dokumentują realnych zdarzeń gospodarczych mogą również zostać wystawione specjalnie przez nieuczciwych podatników w celu uzyskania korzyści majątkowych kosztem skarbu Państwa. Do tej pory przedsiębiorca, który omyłkowo wystawił pustą fakturę miał możliwość naprawienia swojego błędu w chwili wykrycia takiego zdarzenia. Następowało to poprzez wystawienie faktury korygującej i przesłanie jej do kontrahenta, który otrzymał błędnie wystawioną fakturę. Niestety, w wyroku z 9 marca 2017 r. (sygnatura: I FSK 1845/14), NSA uznał, iż puste faktury można korygować tylko do momentu, w którym odbiorca nie odliczył podatku naliczonego, wynikającego z takiej faktury.

W stanie faktycznym, będącym kanwą wspomnianego wyroku, spółka wystawiła faktury dla kilku firm zagranicznych w tym z Belgii czy Cypru. Miały one dokumentować transakcje usług pośrednictwa obrotu towarami takimi jak telewizory, konsole do gier czy inny sprzęt elektroniczny. W toku kontroli ustalono, że wystawione przez spółkę faktury były tzw. „pustymi fakturami” i nie dokumentowały realnych zdarzeń gospodarczych. Kwota, na którą opiewały transakcje została oszacowana na 150 mln zł. W związku z tym organ kontroli skarbowej zgodnie z art. 108 ustawy o VAT nakazał wystawcy faktury zapłacić podatek należny wynikający z pustych faktur.

Spółka skorygowała zakwestionowane faktury i deklaracje podatkowe z myślą, że organ kontroli skarbowej odstąpi od zastosowania art. 108 ustawy o VAT.

W tej sprawie wypowiedział się również WSA w Bydgoszczy, który powołując się na wyroki Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE z 19.09.2000 r. C-454/98, 31.01.2013 r. C-642/11 oraz z 11.04.2013 r. C-138/12) orzekł, że korekta pustych faktur jest możliwa pod warunkiem, że zostało wyeliminowane niebezpieczeństwo powstania uszczupleń podatkowych. W przypadku, w którym odbiorca pustej faktury odliczył podatek naliczony wskazany w fakturze, takie niebezpieczeństwo nie zostało wyeliminowane. W omawianej sprawie kontrahenci spółki odliczyli już VAT z faktur przez nią wystawionych. WSA podkreślił, że jeżeli spółka udowodni, iż zostało wyeliminowane ryzyko uszczuplenia dochodów budżetowych to będzie mogła wystąpić o zwrot pobranego podatku na podstawie art. 108 ust 1 ustawy o VAT.

Z wyrokiem WSA w Bydgoszczy zgodził się NSA, podkreślając, że dopuszcza się możliwość korekty pustej faktury. Jednak korekta tej faktury będzie skuteczna tylko gdy wyeliminowana zostanie możliwości powstania uszczupleń w budżecie państwa.

Reasumując, pusta faktura musi zostać skorygowana przez jej wystawcę przed dniem ujęcia faktury pierwotnej przez kontrahenta w swoim rozliczeniu.

REJESTRACJA NA POTRZEBY VAT

Zmiany przepisów, które weszły w życie od 1 stycznia 2017 roku w ustawie od towarów i usług, budzą wiele obaw wśród podatników.

Wciąż obowiązuje zasada mówiąca o tym, że podatnik prowadzący działalność gospodarczą jest zobowiązany przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne VAT. W tym celu podatnik powinien złożyć formularz VAT-R, w którym należy wskazać, czy podatnik będzie podatnikiem VAT czynnym czy zwolnionym z uwagi na zwolnienie przedmiotowe. We wskazanym formularzu podatnik przedstawia również podstawowe informacje, takie jak miejsce siedziby działalności albo miejsce zamieszkania oraz dane kontaktowe.

Do 31.12.2016 przepisy nie przewidywały sytuacji, w której organ podatkowy może odmówić podatnikowi udzielenia wpisu do rejestru VAT. Jednak sporadycznie takie sytuacje miały miejsce np., gdy stwierdzono, że miejscem wskazanym jako adres siedziby działalności podatnika jest tzw. „Biuro wirtualne”. W tym wypadku urząd skarbowy wystosowywał postanowienie, w którym odmawiał rejestracji. Podatnik miał możliwość złożenia zażalenia do organu drugiej instancji. Ten fakt potwierdza wyrok WSA w Krakowie, w którym Sąd, mimo posiadania przez spółkę siedziby w „biurze wirtualnym”, uchylił postanowienie organu podatkowego o odmowie rejestracji podatnika (wyrok z 14.07.2016 sygnatura: I SA/Kr 516/16).

1 stycznia 2017 r., w ustawie o VAT zostały wprowadzone zmiany w art. 96, w rezultacie których organ podatkowy otrzymał prawo do odmowy zarejestrowania podatnika bez konieczności informowania podatnika o tym fakcie. Brak konieczności informowania podatnika o odmowie rejestracji może nastąpić w przypadku, gdy organ podatkowy stwierdzi, że dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub podmiot starający się o rejestrację VAT nie istnieje. Najbardziej jednak kontrowersyjnym jest zapis mówiący o tym, że organ podatkowy posiada możliwość odmowy rejestracji w sytuacji, gdy mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem lub jego pełnomocnikiem.

Wskazany przepis nie przewiduje, ile podjętych udokumentowanych prób skontaktowania się z podatnikiem lub jego pełnomocnikiem powoduje, że przedstawiony wniosek o rejestrację pozostanie bez rozpatrzenia przez organ podatkowy. Przepis wskazuje na fakt, że tych prób musi być więcej niż jedna. Należy się więc spodziewać sytuacji, w której urząd po dwóch nieudanych próbach dodzwonienia się do podatnika na wskazany numer telefonu w formularzu VAT-R będzie miał prawo do odmowy zarejestrowania podatnika. W tej sytuacji podmiot składający zgłoszenie rejestracyjne nie ma żadnego instrumentu, który pozwoliłby mu na polemikę z US, ponieważ nie przysługuje mu w tym wypadku ani zażalenie, odwołanie lub skarga do sądu.

Podsumowując, organy podatkowe otrzymały narzędzie, które ma za zadanie zwalczać nieuczciwych przedsiębiorców, natomiast istnieją realne obawy, że mogą również ucierpieć uczciwi przedsiębiorcy, którzy, z przyczyn od siebie niezależnych, nie mogli odpowiedzieć na wezwanie organu podatkowego. W związku z powyższym należy pamiętać, żeby dane kontowe przedstawione w dokumentach wysłanych do urzędu skarbowego były odpowiednio często aktualizowane, aby uniknąć sytuacji, w której organ podatkowy może wykluczyć podatnika z rejestru VAT.

Back To Top