skip to Main Content

Opłata reklamowa jako nowa danina lokalna

W dniu 11 września 2015 r. weszły w życie nowe uregulowania prawne, dające gminom prawo do uchwalenia na ich terenie tzw. opłat reklamowych. Główną przesłanką do wprowadzenia nowej daniny lokalnej jest próba uporządkowania tzw. chaosu reklamowego, który postrzegany jest przez wielu ekspertów i komentatorów jako jeden z największym problemów architektonicznych polskich miast. Z tego punktu widzenia intencje ustawodawcy można ocenić pozytywnie.

Można również stwierdzić, że jest to pierwszy krok aby ograniczyć liczbę szkodliwych, wielkopowierzchniowych tablic reklamowych usytuowanych w wielu kluczowych, reprezentacyjnych miejscach polskich miast.

Zasadniczo, oczekuje się, iż nowa danina lokalna dotknie zwłaszcza właścicieli budynków biurowych oraz centr handlowych. Z drugiej jednak strony, nowe uregulowania prawne będą miały istotny wpływ na obciążenia podatkowe innych właścicieli nieruchomości (jak np. właścicieli kamienic). Władze lokalne będą uprawnione do określenia stawek opłat lokalnych w zależności od umiejscowienia tablicy albo urządzenia reklamowego.

Należy podkreślić, że nowa danina lokalna będzie kalkulowana głównie w oparciu o wymiary nośnika reklamowego. Stąd, przykładowo, roczna opłata reklamowa dla przeciętnej tablicy reklamowej o wymiarach 5m x 3m wyniesie około 2000 zł. Z drugiej jednak strony, oczekuje się, iż koszty opłaty reklamowej zostaną finalnie przerzucone na właściciela tablicy reklamowej.

Należy jednak pamiętać jednocześnie, że pewne tablice reklamowe będą wyłączone z opłaty reklamowej, mianowicie:

  • Tablice oraz urządzenia reklamowe, które nie są widoczne z przestrzeni publicznej,
  • Tablice oraz urządzenia reklamowe które stanowią szyld.

Zwłaszcza drugie wyłączenie może rodzić określone wątpliwości podatkowe. Szyld powinien być bowiem rozumiany jako tablica reklamowa albo urządzenie reklamowe, które jedynie informuje o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe się znajdują. Stąd też, wydaje się, iż granica pojęciowa pomiędzy tablicą reklamową (która będzie podlegała opłacie reklamowej) a szyldem (który będzie wyłączony z opłaty), może być w wielu przypadkach niejasna. Przypuszczamy, że największe wątpliwości będą odnosić się do logotypów najemców umiejscowionych na fasadach budynków (zwłaszcza w centrach handlowych) lub które będą usytuowane na dachach budynków (zwłaszcza w budynkach typu office). Istnieje co najmniej kilka argumentów, aby traktować takie logo na fasadzie budynku jako szyld. Czas pokaże które podejście zostanie przyjęte przez władze lokalne i czy podejście tych władz zostanie zaakceptowane przez podatników. Potencjalne spory podatkowe w tym zakresie pomiędzy właścicielami budynków a lokalnymi władzami podatkowymi są prawdopodobne.

Obecnie, jedyną drogą aby określić właściwe podejście do tego zagadnienia, to wystąpienie do właściwych władz lokalnych z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej.

Artykuł Artura Bubrowieckiego, doradcy podatkowego w KR Group, w TaxFin.pl.

Back To Top