skip to Main Content

Jakie nowości przynosi kolejny projekt Ustawy o wspieraniu nowych inwestycji?

Kolejny, poprawiony, projekt Ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, uzupełniony projektami rozporządzeń wykonawczych, potwierdza zasadniczy kierunek zmian przyjęty przez resort finansów i gospodarki. Pomimo wyraźnego opóźnienia działań legislacyjnych, przygotowany przez Ministerstwo na 2018 rok „pakiet” zmian uzupełniony będzie o instrument, który może stać się znaczącym elementem wsparcia dla przedsiębiorców i zachętą do podejmowania działań inwestycyjnych.

Projekt rozporządzenia wykonawczego „w sprawie pomocy publicznej, udzielanej przedsiębiorcom na obszarach” wskazuje zakres działalności gospodarczej, który nie może być objęty decyzją o wsparciu. Inwestycja musi spełniać warunki zgodności ze średniookresową strategią rozwoju, o której mowa w ustawie z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju określone jako kryteria „jakościowe”. Spełnienie tych warunków ustala się na podstawie „Kryteriów oceny projektów inwestycyjnych” stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Przedsiębiorca ubiegający się o wsparcie nowej inwestycji będzie musiał także spełniać określone w rozporządzeniu kryteria „ilościowe” uzależnione od:

  • procentowego stosunku przeciętnej stopy bezrobocia w powiecie do przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz
  • zobowiązania się przez przedsiębiorcę do poniesienia kosztów kwalifikowanych inwestycji w minimalnej wysokości.

Przykładowo, dla powiatów, w których stopa bezrobocia jest wyższa od 60% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju (lecz nie wyższa niż przeciętna stopa bezrobocia w kraju) przedsiębiorca będzie musiał zobowiązać się do poniesienia kosztów kwalifikowanych w wysokości co najmniej 80 mln. zł. Odpowiednio, w powiatach o wyższych wskaźnikach bezrobocia, wysokość kwoty kosztów kwalifikowanych będzie malała, np. dla wskaźnika powyżej 250% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju jest to co najmniej 10 mln. zł. kosztów kwalifikowanych.

W przypadku inwestycji w zakresie nowoczesnych usług dla biznesu (kryteria określono w załączniku nr 1 do rozporządzenia), ponoszonych przez mikro, małych i średnich przedsiębiorców, szczegółowe warunki dotyczące wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji będą obniżone odpowiednio: dla mikro przedsiębiorców o 98%, dla małych przedsiębiorców o 95% zaś dla średnich przedsiębiorców o 80%.

W rezultacie dla powiatu, w którym stopa bezrobocia będzie wyższa od przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, lecz nie wyższa niż 130% średniej krajowej, przedsiębiorca będzie zobowiązany do poniesienia kosztów kwalifikowanych inwestycji w wysokości co najmniej 60 mln. zł. W przypadku inwestycji w zakresie nowoczesnych usług dla biznesu wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji będzie obniżona odpowiednio: dla mikro przedsiębiorców do 1.2 mln. zł. dla małych przedsiębiorców do 3 mln. zł. zaś dla średnich przedsiębiorców do 12 mln. zł.

Pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych stanowi regionalną pomoc inwestycyjną z tytułu kosztów nowej inwestycji, której maksymalna wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i poniesionych kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, nie więcej niż koszty kwalifikowane określone w decyzji o wsparciu lub tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników.

Warunkiem udzielenia pomocy z tytułu nowej inwestycji jest udział środków własnych przedsiębiorcy rozumianych jako środki, które nie zostały uzyskane w ramach udzielonej mu pomocy, wynoszących co najmniej 25% całkowitych kosztów kwalifikowanych inwestycji. Za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą na nowe inwestycje uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

Warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego jest: utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym a także utrzymanie inwestycji w regionie, w którym udzielono pomocy, przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku mikro, małych i średnich przedsiębiorców – przez okres nie krótszy niż 3 lata.

Hubert Hajdukiewicz
Tax Specialist

Back To Top